Sr. Agnes

Stuðningsmenn mínir rituðu grein sem birtist í Morgunblaðinu í dag, 12. apríl 2012. Greinin er í heild sinni hér fyrir neðan en einnig á vef Morgunblaðsins.

Við erum fjölmörg sem höfum hvatt sr. Agnesi M. Sigurðardóttur til að gefa kost á sér til að gegna embætti biskups Íslands. Við gleðjumst yfir því að hún hefur brugðist við því kalli því að við treystum henni. Við sem þekkjum hana vitum að þar fer umhyggjusöm og áreiðanleg manneskja sem hefur víðtæka reynslu og reynst söfnuðum sínum og samstarfsfólki, fjölskyldu sinni og vinum ómetanleg í lífi og störfum. Hún hefur hlustað, stutt og hvatt okkur til góðra verka. Við höfum átt gott samstarf við hana, hún gætir jafnræðis og fer að lögum og reglum. Hún er góð fyrirmynd okkar sem viljum fela líf okkar Guði og treysta á boðskapinn sem kemur að gagni á vegferð okkar í lífinu. Vegferð sem mörkuð er öllum þeim aðstæðum sem koma upp, í gleði og raun, á virkum dögum sem helgum, í málum sem þarf að vinna úr og takast á við. Agnes stendur föstum fótum í boðskap kirkjunnar og bendir hiklaust á þann lífsstíl og siðfræði sem Jesús boðaði. Lífsstíl sem styðst ekki við völd yfir öðrum heldur við gagnkvæma vináttu og umhyggjusemi, sem leiðir til góðs fyrir okkur sem einstaklinga, kirkju og samfélag.

Við treystum Agnesi til biskupsþjónustu, treystum henni til að leiða kirkjuna á farsælan hátt og efla traust þjóðarinnar til hennar.

Barði Ingibjartsson, sóknarnefndarformaður
Bergur Torfason, héraðsnefndarmaður
Helga Friðriksdóttir, fv. sóknarnefndarformaður
Hulda Hrönn M. Helgadóttir, sóknarprestur
Leifur Ragnar Jónsson, sóknarprestur
Sigríður Helgadóttir, sóknarnefndarformaður
Sveinn Valgeirsson, sóknarprestur

Mánudaginn 2. apríl sl. var haldinn kynningarfundur í Áskirkju um biskupsefnið Agnesi. Fundurinn var vel sóttur en hátt í 60 manns komu og hlýddu á frásagnir samferðamanna Agnesar úr ýmsum áttum. Stemmningin var létt og ljómandi góð og eftir erindin gafst gott tóm til að spjalla yfir kaffibolla.

Auk þeirra framsögumanna sem auglýstir voru tóku einnig til máls Arnaldur Máni Finnsson, guðfræðinemi, Hólmfríður, systir Agnesar og sr. Helga Soffía Konráðsdóttir sem var fundarstjóri. Fundurinn var tekinn upp og hér sjást valdir kaflar (því miður var erindi Guðnýjar Einarsdóttur ekki tekið upp en það var fyrsta erindi kvöldsins).

Þrjú erindi hafa verið sett inn á síðuna í fullri lengd og hér fyrir neðan birtist útdráttur úr þeim.

Guðný Einarsdóttir
Ég kynntist Agnesi fyrst þegar ég var þriggja ára gömul en ég og mamma fórum í þá daga um hverja helgi í kirkjuskóla Dómkirkjunnar sem Agnes sá m.a. um. Þá gaf ég kirkjuskólanum og Agnesi þennan vitnisburð: „Þegar ég verð stór ætla ég að verða prestur í kirkjuskóla eins og sr. Agnes!“. Reyndar fór ég aðra braut en að verða prestur en starfa engu að síður í kirkjunni og er organisti við Fella- og Hólakirkju.
Lesa meira.

Guðlaug Helga Ásgeirsdóttir
Einkunnarorð Agnesar í þessum biskupskosningum eru jafnræði, umhyggja og samstaða. Ég tel að það sé engin tilviljun að þessi hugtök hafi orðið fyrir valinu. Þau segja mikið um hana og það sem hún vill standa fyrir. Þessi gildi eru jafnframt þau gildi sem ég vil sjá í forgrunni í íslensku þjóðkirkjunni. Ég styð Agnesi, vegna þess að ég tel það vera heillaspor fyrir kirkjuna um þessar mundir.
Lesa meira.

Sveinn Valgeirsson
Og það get ég sagt með sanni að það var einkar ánægulegt að starfa með Agnesi, sem og undir hennar leiðsögn og umsjón. Hún rasar ekki að neinu, setur sig vel inní þau mál sem til umfjöllunar eru og íhugar þau vel en þegar kemur að taka þarf ákvörðun þá er hún skelegg og óhrædd að mæta afleiðingum ákvörðunar sinnar. Hún hefur alveg það bein í nefinu sem til þess þarf og þótt hún hlusti á sjónarmið allra til að fá sem flest sjónarmið að málinu, þá skal enginn halda að hann stjórni sr. Agnesi eða geti stjórnað í gegnum hana.
Lesa meira.

Gísli Jónasson
Því hefur verið haldið á lofti að þú, Agnes, sért allt of íhaldssöm. Sé það [íhaldsemi] að vera umhugað um boðskap kirkjunnar og erindi hennar, þá ertu sannarlega íhaldssöm. Ég er stoltur af því. Mér hefur einmitt fundist vanta meiri umræðu um nákvæmlega þetta. Þar hefur þú borið af eins og gull af eir. Fyrir það virði ég þig. Ef það er íhaldssemi að hafa víðtæka reynslu af margskonar störfum, prestsþjónustu, sérþjónustu, prófaststörfum, nefndarstörfum og að hafa starfað sem leiðtogi, þá er það bara góð íhaldsemi sem er nauðsynleg fyrir reynslubanka þess sem fer í þetta starf.
Sjá myndband.

Erindi sr. Guðlaugar Helgu Ásgeirsdóttur, sjúkrahúsprests sem haldið var á kynningarfundi í Áskirkju 2. apríl 2012.

Það var á guðfræðideildarárum mínum, sem ég kynntist Agnesi fyrst.

Ég þurfti að leita heimilda vegna verkefnis sem ég var að vinna og eftir ákveðna yfirlegu sá ég að Agnes var manneskjan sem ég þurfti að tala við. Hún var þá æskulýðsfulltrúi þjóðkirkjunnar, staðsett á Biskupsstofu á Suðurgötunni.

Ég vissi lítið sem ekkert um Agnesi, okkar leiðir höfðu ekki áður legið saman, en ég leit upp til hennar. Hún var í mínum huga brautryðjandi, ein af þeim konum sem voru í fararbroddi fyrir konur í kirkjunni og var hluti af þeim breytingum sem prestsvígsla kvenna innan kirkjunnar hafði í för með sér.

Ég veit ekki hvort Agnes man eftir okkar fyrsta fundi, en hann er mér minnisstæður. Ég var að fara á fund konu sem var í mínum huga búin að ná ákveðnu takmarki í lífi sínu,  hafði farið óhefðbundnar leiðir og hafði sett sín spor á íslenska kirkjusögu. Það er skemmst frá því að segja að Agnes tók mér vel, gerði allt sem hún gat til að aðstoða mig við mína heimildaöflun og studdi mig og hvatti til góðra verka.  Allt frá þessum fyrstu kynnum okkar hefur mér þótt vænt um Agnesi.  Eftir að ég síðan vígðist sem prestur urðu samskiptin meiri og um leið kynntist ég henni betur.

Ég styð Agnesi í kjör til embættis biskups Íslands.  Ástæður þess eru margvíslegar og hafa birst m.a. í því sem á undan er sagt. En það eru ennfremur aðrir þættir sem skipta máli í þessu samhengi og ég vil nefna.

Agnes:

• Hefur reynslu af stjórnunarstörfum innan kirkjunnar.
• Hefur víðtæka þekkingu á þjónustu kirkjunnar á hinum ýmsu sviðum. Það sem stendur mér einna næst er að hún þekkir og hefur skilning á gildi sérþjónustu kirkjunnar.  Sérþjónustan er hluti af grunnþjónustu kirkjunnar og svar hennar við breyttum þjóðfélagsháttum.
• Talar mál sem ég skil og þegar ég hef hlustað á predikanir hennar eða hugvekjur finn ég að hún miðlar af trú sinni á einstaklega einlægan hátt og talar af sannfæringu og einurð um þann boðskap sem hún hefur verið kölluð til að flytja.
• Stundar praktíska guðfræði og leggur áherslu á að orð og verk þurfi að haldast í hendur. Það nægi ekki að hafa stefnur, mark og mið ef ekki er eftir þeim farið.

Ég styð Agnesi vegna þess að í henni  birtast ákveðnir mannkostir sem ég met mikils. Hún birtist mér sem:

•  Hógvær manneskja.
• Traust manneskja.
• Staðföst manneskja sem  fylgir eftir ákvörðunum sínum.
•  Manneskja sem er tilbúin til þess að hlusta á aðra, nýta sér þekkingu annarra, ráðgjöf og samtal.
• Manneskja sem hefur getu til að virkja fólk til starfa, deila verkefnum og ábyrgð.
• Manneskja sem leyfir hæfileikum annarra að njóta sín.
• Manneskja með sterka sjálfsmynd sem þekkir styrkleika sína og gerir sér grein fyrir takmörkunum sínum.

Einkunnarorð Agnesar í þessum biskupskosningum eru jafnræði, umhyggja og samstaða. Ég tel að það sé engin tilviljun að þessi hugtök hafi orðið fyrir valinu. Þau segja mikið um hana og það sem hún vill standa fyrir. Þessi gildi eru jafnframt þau gildi sem ég vil sjá í forgrunni í íslensku þjóðkirkjunni.

Ég styð Agnesi, vegna þess að ég tel það vera heillaspor fyrir kirkjuna um þessar mundir.

Það er einstaklega ánægjulegt, fyrir okkur konur og karla í kirkjunni að kona, þriðja konan sem vígðist til prests árið 1981 skuli hafa möguleika á því að verða næsti biskup Íslands. Og við getum lagt okkar af mörkum til þess.

Sr. Guðlaug Helga Ásgeirsdóttir, sjúkrahúsprestur

Hér fer erindi Guðnýjar Einarsdóttur, organista í Fella- og Hólakirkju sem flutt var á kynningarfundi í Áskirkju þann 2. apríl 2012.

Ég kynntist Agnesi fyrst þegar ég var þriggja ára gömul en ég og mamma fórum í þá daga um hverja helgi í kirkjuskóla Dómkirkjunnar sem Agnes sá m.a. um. Þá gaf ég kirkjuskólanum og Agnesi þennan vitnisburð: „Þegar ég verð stór ætla ég að verða prestur í kirkjuskóla eins og sr. Agnes!“. Reyndar fór ég aðra braut en að verða prestur en starfa engu að síður í kirkjunni og er organisti við Fella- og Hólakirkju.

Ég held að ég geti fullyrt að betri vitnisburð sé varla hægt að gefa Agnesi. Svona athugasemd frá litlu barni er alls ekki sjálfsögð. Sjálf á ég þriggja ára dóttur, mikinn skörung, og þekki mjög vel hve börn á þessum aldri eru hreinskilin og tala beint frá hjartanu. Þriggja ára barn fer ekki í kringum hlutina eða lætur auðveldlega ráðskast með sig, þetta er „ég sjálf“ – aldurinn og þau vilja hafa eigið frumkvæði að sínum athöfnum og orðum.

Ég treysti Agnesi mjög vel til þess að verða næsti biskup Íslands. Mér finnst hún hafa góða yfirsýn og þekkja vel til margra og ólíkra þarfa safnaðanna í landinu. Hún ber umhyggju fyrir fólki sem ég tel að sé gríðarlega mikilvægt atriði. Hún hefur brennandi áhuga á öllu kirkjustarfi hvort sem það snýr að sjálfboðaliðastarfi, barnastarfi, tónlistarstarfi, kærleiksþjónustu eða sérþjónustu og það skiptir verulegu máli að biskup hafi bæði einlægan áhuga á öllum þeim ólíku störfum sem unnin eru innan kirkjunnar en þekki jafnframt vel til þeirra og viti út á hvað störfin ganga. Þar tel ég að Agnes hafi góða yfirsýn og þekkingu. Saman vinnum við að uppbyggingu kirkjunnar okkar, öll á ólíkan hátt og með mismunandi áherslum en þó að sama marki og með kærleiksboðskap kirkjunnar að leiðarljósi. Það skiptir máli að sú manneskja sem er í fararbroddi hafi þann eiginleika að efla samstöðu meðal allra þeirra ólíku einstaklinga sem starfa við og sækja kirkjuna. Aðeins með samstöðu getur Kirkjan náð að blómstra og aðeins með umhyggju fyrir hvert öðru og áhuga á því sem náungi okkar fæst við næst sú samstaða. Ég tel að Agnes hafi þá eiginleika að hlusta á fólk og sýna því áhuga, hún hafi mikla hæfni í mannlegum samskiptum, brennandi trú og geti smitað þessum eiginleikum áfram sem biskup. Ég vil taka dæmi um það sem brennur mjög á okkur öllum sem störfum í kirkjunni en eins og við vitum er mikill niðurskurður í flestum kirkjum og stofnunum kirkjunnar á þessum tímum. Allt starfsfólk kirkjunnar er uggandi um sínar stöður og þegar slíkt ástand ríkir getur hæglega myndast metingur meðal starfsfólks og innan kirkjunnar um mikilvægi starfanna, hvað sé þarft og hvað sé óþarft og hvaða störf séu sjálfsögð sjálfboðavinna og hvaða störfum sé betra að breyta úr föstum störfum í verktakastörf o.s.frv. Þessi mál þarf auðvitað að ræða og sennilega blasa við nýir tímar hjá mörgum söfnuðum í landinu þar sem verða vissar áherslubreytingar. En í þessum málum þarf að stíga varlega til jarðar og gæta þess að hlustað sé vel á það sem fólk hefur að segja. Ef þess er ekki gætt, grefur það undan samstöðunni og vilja fólks til að halda áfram að stuðla að uppbyggingu Kirkjunnar. Við verðum að gæta þess að hlúa vel að því fólki sem sækir kirkjuna og vinnur störf fyrir hana og líta ekki á það sem sjálfsagðan hlut sem unnið er af hendi. Þetta veit ég að er sjónarmið sem Agnes hefur að leiðarljósi. Hún er meðvituð um að hver einstaklingur skiptir miklu máli hvort sem hann er þriggja ára barn í sunnudagaskóla, sóknarnefndarmaður, söngvari í kirkjukór eða er vinsæll og virtur prestur í stórum söfnuði. Þennan eiginleika vil ég sjá hjá biskupi Íslands og þessvegna vil ég sjá Agnesi sem næsta biskup.

Guðný Einarsdóttir, organisti